سالی که نکوست از بهارش پیداست،سال 1387 هجری شمسی که همزمان با میلاد پیامبر رحمت (و ما ارسلناک الّا رحمة للعالمین) که با تحمل و صبر و شکیبایی بی مثالش به احوالپرسی دشمنان قسم خورده خود نیز می رفت و خداوند او را صاحب خلق عظیم معرفی کرده است (و انّک لعلی خُلُق عظیم) و نیز تولد مبارک امام جعفر صادق بنیانگذار مذهب تشیع اثنی عشری و فقه جعفری و معرفی کننده منطق متعالی تشیع آغاز گردید، حتماً سالی بس نیکو خواهد بود.

من این سال را که با شاه بیتی زیبا همراه شد، سالی پربرکت برای همه هموطنانم آرزو کرده و وظیفه خود می دانم که طبق فرمایش مقام معظم رهبری در جهت ارائه و پیشبرد راهکارهای نو و مؤثر و اجرایی کردن آن ها در مسیر پیشرفت و سربلندی ایران اسلامی،  که کشوری برخوردار از استعدادهای بی نظیر و سرمایه های گوناگون الهی است، تمام تلاش و همت خود را بکار گیرم.